Z przyjemnością informujemy, że w dniu 19 maja 2012 r. (sobota) o godz. 16.00 w Domu Darmstadt w Płocku przy ul. Stary Rynek 8 odbędzie się spotkanie z cyklu Inspiracje z Aleksandrą Porter mistrzynią ZEN.

Nasze Stowarzyszenie jest jego współorganizatem wraz z płocką grupą ZEN, której przewodniczy Alicja Pełkowska.

Spotkanie dotyczy poszukiwań prawdziwej istoty właściwego życia i technik zachowania równowagi wewnętrznej.

Serdecznie zapraszamy !!!

Zaproście także wszystkie zaprzyjaźnione osoby, które lubicie i którym dobrze życzycie.

WSTĘP WOLNY

 …

Aleksandra Porter jest mistrzynią ZEN. Członkini Polskiej Unii Buddyjskiej, współtwórczyni Szkoły ZEN Kwan Um. Podróżuje po świecie, nauczając świadomego życia w ośrodkach, klasztorach, również chrześcijańskich, upowszechniając metody oczyszczania umysłu z przywiązań, stereotypów, „ślepych” emocji, m.in. poprzez medytację. Praktykuje w Ośrodku ZEN w Falenicy.

Stowarzyszenie Czas Kobiety jak co roku od kilku lat organizuje właśnie wtedy Korowód Sukien Secesyjnych – przepiękną paradę kobiet, które uliczkami miasta Płocka będą spacerować w sukniach z okresu secesji oraz art deco na wzór garderoby pochodzącej z największych zbiorów secesji Muzeum Mazowieckiego w Płocku. Sceneria starych uliczek miasta oraz pięknych kobiet w stylowych strojach zawsze wygląda bajkowo, dlatego warto to będzie na pewno obejrzeć.

.

]]> http://www.czaskobiety.org/727/prof-bralczyk-oraz-historyczna-lekcja-mody-czyli-dni-historii-plocka/feed/ 0 http://www.czaskobiety.org/711/iv-jarmark-tumski/ http://www.czaskobiety.org/711/iv-jarmark-tumski/#comments Mon, 14 May 2012 20:31:51 +0000 magdaf http://www.czaskobiety.org/?p=711 W tym roku Jarmark Tumski w Płocku odbędzie się w dniach 25-27.05.2012 r.
Przygotowano wiele wystaw i atrakcji.

Szczegółowe informacje znajdziecie na stronie www.jarmarktumski.pl

Stowarzyszenie Czas Kobiety będzie wystawiało się na 3 stoiskach:

1. „Podniebne Podróże” - członkini stowarzyszenia Kinga Bielicka (stoisko nr 49)
2. „Konik na Biegunach” – zaprzyjaźniona Katarzyna Oziemblewska (stoisko nr 51)
3. „Czas Kobiety” – wystawiane książki „Znakomite Płocczanki”, a także zwycięskie Kalendarze Metamorfozy (stoisko nr 50)
4. Stowarzyszenie „Jestem” (piątek)/ „Szkoła Przedsiębiorczości” (sobota) / Kubryk (niedziela) (stoisko nr 48)

..

Ponadto współuczestniczymy także w ciekawym pomyśle Marty Kamińskiej – Jąderko pn Targowisko Próżności w Pasażu Grodzkim.

W dniu 26.05.2012r. w godzinach 12.00-15.00 w Pasażu Grodzkim ul. Grodzka 6 odbędzie się Pierwsza Edycja Płockiego „Swappingu” w ramach akcji „Rewolucja w garderobie”. Impreza odbędzie się pod patronatem Stowarzyszenia „Czas Kobiety”, której organizatorami są Salon Kosmetyczny „ISABELL” Izabeli Kuligowskiej w Płocku oraz Galeria Stylu w Płocku. Idea jest prosta – przynosimy ciuszki i dodatki, które już się nam znudziły i bezgotówkowo wymieniamy się z osobami, których rzeczy nam się spodobały lub sprzedajemy w promocyjnej cenie. Warunek jest jeden: ubrania muszą być czyste i niezniszczone. Wszystkie przyniesione ubrania zostaną poddane ocenie przydatności, dzięki czemu na wspólną kupkę trafią tylko takie, które ktoś na pewno chciałby mieć w swojej szafie. Dodatkowo podczas imprezy, każdy chętny będzie mógł skorzystać z bezpłatnej porady stylisty. Dla pierwszych 20 osób, które wezmą udział w imprezie przewidziano atrakcyjne bony promocyjne na wybrane usługi oferowane w Pasażu Grodzkim.

Tak więc założeniem akcji „Rewolucja w garderobie” jest wolna wymiana ubrań lub ich promocyjna sprzedaż. Żeby wyjść z upolowanym przedmiotem, nie będzie trzeba przynosić niczego od siebie.Odpłatność za stoisko 8 zł.

Dodatkowe informacje pod nr telefonu 508-5921-935 lub oraz na stronie www.galeriastyluplock.pl

Pomysł z wysłaniem zgłoszenia do programu narodził się w grudniu ub.r. po zwolnieniu mnie z pracy i wielkim z tym związanym roczarowaniem – zamiast jednak rozpaczać szybko uznałam, że nadszedł w końcu czas zrobienia czegoś wyłącznie dla Siebie. Kiedy przez 2 miesiące nie było odzewu, a ja skupiłam się głównie na znalezieniu nowej pracy dostałam nagle zaproszenie na casting do Warszawy. Bez wahania pojechałam i z 50 zakwalifikowanych Pań w różnym wieku dostałam się do nowego Programu Polsat Cafe - 7 Życzeń

Na początku fascynacja i radość – potem jednak refleksja i niepokój czy podołam. I znów zaskoczenie - dostałam w tym samym czasie propozycję pracy. Radość psuło zaniepokojenie perspektywą proszenia od razu o dni wolne co nie rokowała na samym początku u mojej nowej Szefowej. Jednak zaryzykowałam, a Szefowa okazała się mądrą i ludzką osobą – nie robiła problemów. Rozpoczęłam więc dietę, ćwiczenia w fitness klubie Pure, zabiegi w Warszawie. Nie było łatwo wszystko pogodzić, ale ja i pozostałe uczestniczki programu zaprzyjaźniłyśmy się bardzo i wspierałyśmy – to naprawdę pomogło.

W kwietniu był finisz – wyjazd do Zakopanego na 8 dni , gdzie odbyły się wszystkie nagrania, zajęcia, pozostałe zabiegi etc. Istny maraton – szaleństwo, gdy się nie zna kulis nagrywania tego typu programów. Ciekawa, ale bardzo wyczerpująca i ciężka praca ….

Potem stres – powrót do domu i pierwsza reakcja domowników na mój wygląd. Udało się – wszystkim się spodobałam.

Kolejny stres – emisja odcinka w telewizji, tym bardziej, że zostałam wybrana jako pierwsza do premierowego odcinka emitowanego w dniu 11.05.2012 o godz. 17 30.

Odetchnęłam dopiero jak obejrzałam całość – nie było tragicznie, ba nawet się Sobie podobałam, dostałam wiele pozytywnych komentarzy i gratulacji.

Ela Szadkowska – jedna z siedmiu uczestniczek 1 edycji Programu 7 Życzeń

…

Emisja odcinka, którego bohaterką była Elżbieta Szadkowska miała miejsce w piątek   11.05 o 17 30.

ODCINEK Z ELŻBIETĄ SZADKOWSKĄ MOŻNA ZOBACZYĆ TUTAJ.

…

Kolejne odcinki programu 7 Życzeń w Polsat Cafe w każdy piątek o godz. 17 30.

Szczegóły na stronie programu 7 Życzeń.

Wacław Wantuch urodził się w 1965 r. Jest absolwentem Krakowskiej ASP i członkiem         ZPAF-u. Mieszka i pracuje w Krakowie. Od 2008 roku od wielu lat konsekwentnie realizuje w fotografii tematykę aktu kobiecego. Znakiem rozpoznawczym jego aktów są zaskakujące ujęcia. Miał 8 wystaw indywidualnych oraz brał udział w ponad 20 wystawach zbiorowych w kraju i zagranicą. Tworzy przede wszystkim akty kobiece. tworzy również jako pisarz – jest autorem książki Kamień wawelski?  i albumów fotograficznych.

Akty Wacława Wantucha można oglądać w Spichlerzu od 27 kwietnia.  Wystawa jest czynna do 17 czerwca.

Stowarzyszenie Czas Kobiety jest współorganizatorem wystawy.

23 lutego 2012 r. w Sali Kolumnowej Sejmu RP, odbyła się ogólnopolska konferencja „Praca do 67 roku życia – szansa czy zagrożenie?” Patronat nad zorganizowanym przez Parlamentarną Grupę Kobiet wydarzeniem objęła Marszałek Sejmu Ewa Kopacz. Spotkanie było transmitowane on – line, a jego zapis jest dostępny na stronie internetowej Sejmu w zakładce Transmisje. 

Wśród zaproszonych do debaty gości znaleźli się Prezes Rady Ministrów Donald Tusk, Minister Pracy i Polityki Społecznej Władysław Kosiniak – Kamysz, Minister Finansów Jan Vincent Rostowski, a także eksperci do spraw systemów emerytalnych, demografii i medycyny pracy: dr Agnieszka Chłoń – Domińczak, prof. Irena Kotowska i prof. Stefan Zgliczyński.

Na zaproszenie Posłanki na Sejm  VII Kadencji  – Pani Elżbiety Gapińskiej, Płock reprezentowały Iwona Wierzbicka, Elżbieta Szadkowska, Marzena Jagiełło – członkinie Stowarzyszenia Czas Kobiety oraz Magdalena Matuszewska i Radna Miasta Płocka – Joanna Olejnik

Konferencję otworzyła przewodnicząca Parlamentarnej Grupy Kobiet Bożena Szydłowska: „Planując dzisiejszą konferencję w Parlamentarnej Grupie Kobiet miałyśmy jeden zasadniczy cel: stworzyć forum, na którym kobiety z całej Polski, przedstawicielki różnych zawodów, środowisk, stowarzyszeń i organizacji będą mogły zadać pytania Premierowi, przedstawicielom rządu i ekspertom. Będą mogły powiedzieć o swoich, o naszych, lękach i obawach, wątpliwościach i niepewności. Liczymy bardzo też, że Pan Premier wsłucha się w nasze głosy i wykorzystując mechanizmy i instrumenty, jakie posiada rząd, podejmie działania, które jeśli nie zniwelują, to zmniejszą nasze obawy (..)  Najwięcej czasu zaplanowałyśmy na żywą dyskusję z udziałem pań, które przyjęły nasze zaproszenie.

Premier Donald Tusk przyznał w swoim wystąpieniu, że podwyższenie wieku emerytalnego jest koniecznością. Rozpoczynając debatę, premier mówił, że z badań wynika, iż w obecnej sytuacji podwyższenie wieku emerytalnego – choć wydaje się radykalną zmianą – jest jedynym możliwym rozwiązaniem. Zdaniem Tuska, wynika to z najnowszych procesów demograficznych – tego, że wydłuża się wiek życia i opóźnia moment, kiedy ludzie będą rozpoczynać pracę zawodową. Premier mówił, że wie, iż proponowana zmiana jest niepopularna społecznie. Wyraził nadzieję, że konsultacje będą mieć wpływ na kształt ustawy i rozwieją wątpliwości wokół nowych rozwiązań emerytalnych.

Minister Finansów Jacek Rostowski zapewnił, że rząd chce ograniczyć negatywne skutki sytuacji demograficznej. Minister  przypomniał, że coraz mniej osób pracuje, a coraz więcej jest na emeryturach. W tej sytuacji muszą być one coraz niższe w stosunku do płac. Rząd stara się spowolnić ten proces. Minister Rostowski podkreślił, że reforma emerytalna nie jest reakcją na obecne potrzeby budżetu. Ma ona ograniczyć problemy, które wystąpią za 10-20 lat. Finanse publiczne skorzystają jednak na tym, że więcej osób będzie pracować i płacić składki na NFZ, co jest szczególnie ważne wobec starzenia się społeczeństwa.

Wydłużenie do 67 r.ż. wieku uprawniającego do przejścia na emeryturę obejmie kobiety urodzone w 1953 roku i mężczyzn urodzonych w 1948 roku. Docelowo do 67 r.ż. będą musiały pracować kobiety urodzone w 1973 roku i mężczyźni urodzeniu w 1954 roku W projekcie, który trafił do dalszych konsultacji – mówił minister są również zawarte propozycje zrównania stażu ubezpieczeniowego dla kobiet i mężczyzn, uprawniającego do otrzymania minimalnej emerytury. Będzie on wynosił 25 lat. Zmiana również nastąpi ewolucyjnie. Jednakowy staż zostanie osiągnięty 31 grudnia 2021 roku. Zmiana dotyczyć będzie systemu powszechnego, sędziów i prokuratorów odchodzących w stan spoczynku oraz rolników, którzy w obecnym systemie mają prawo do wcześniejszej emerytury.

Bez zmian pozostanie wiek uprawniający do emerytur pomostowych i nauczycielskich świadczeń kompensacyjnych. Bez zmian pozostaną też warunki do nabycia świadczeń emerytalnych – mówił Kosiniak Kamysz.

Po wystąpieniach gości przedstawicielki różnych środowisk i zawodów delegatki mogły zadawać pytania przedstawicielom rządu i ekspertom. Najważniejsze dla nich były: kwestie sprawiedliwości społecznej, pytano czy kobiety w proponowanej ustawie traktowane są równo. Dyskutowano o pracy kobiet w domu jako „pracy na drugim etacie”, sytuacji na rynku pracy kobiet po pięćdziesiątym roku życia, programach aktywizacyjnych adresowanych do tej grupy i kształceniu ustawicznym. W dyskusji pojawił się temat bezrobocia oraz wzrostu poziomu zatrudnienia. Kobiety podkreślały, że praca po 60-tce nie jest niczym złym, jednakże celem człowieka dojrzałego nie może być tylko walka o pracę, walka o stanowisko czy utrzymanie posady. Sama reforma nie załatwi sprawy, potrzebna jest reforma rynku pracy, edukacji, opieki zdrowotnej itp.

Z naszej grupy kobiet pytania zadawały: Joanna Olejnik oraz Elżbieta Szadkowska, a także w formie pisemnej Iwona Wierzbicka.

Na zakończenie Premier zaakcentował, że zdaje sobie sprawę z faktu, iż kobiety w Polsce ciągle zarabiają mniej niż mężczyźni na takich samych stanowiskach. Podkreślił, że równość kobiet zapisana w polskich przepisach ciągle jest fikcją. – (… ) z całą pewnością musimy przepisy, które gwarantują kobietom taką samą płacę za tę samą pracę, uczynić żywymi, a nie martwymi tak jak są dziś ­– oświadczył.

Podsumowując konferencję marszałek Ewa Kopacz zauważyła, że przed Polską na podniesienie wieku emerytalnego zdecydowały się już inne kraje europejskie – A więc jeśli robi się to w Europie, do której tak chętnie się odwołujemy to dlaczego dziwi nas to, że robimy to u nas w Polsce? – przekonywała o konieczności podjęcia zmian w systemie emerytalnym. Marszałek Kopacz podkreśliła, że proponowane w reformie rozwiązania są szansą. – Za tę dyskusję bardzo serdecznie dziękuję. Dziękuję moim koleżankom za zorganizowanie tej konferencji i wierzę w wielką mądrość polskich kobiet i wierzę, że to my będziemy tymi, które pozwolą te trudne, ale konieczne reformy dla naszych dzieci, naszych wnuków wprowadzić. Dziękuję! – zakończyła.

A my dziękujemy jeszcze raz Pani Elżbiecie Gapińskiej za zaproszenie i możliwość uczestniczenia w tej konferencji. Mamy nadzieję, że to początek wspaniałej współpracy.

….

3 listopada w Domu Darmstadt odbyło się ostatnie w tym roku spotkanie z cyklu Inspiracje. Naszym gościem była Agata Młynarska -  polska dziennikarka, konferansjerka i prezenterka telewizyjna, wielka filantropka, artystka o czystym sercu, ciepła, otwarta, autentyczna w tym, co robi.

Agata Młynarska – twórczyni portalu www.onaonaona.com, z wykształcenia polonistka, jest Kawalerem Orderu Uśmiechu, który otrzymała za pomoc dzieciom z polskich domów dziecka oraz udział w wielu akcjach charytatywnych na rzecz dzieci. Od 1990 do 2006 roku związana z telewizyjną Dwójką, obecnie prezenterka Polsatu oraz TV4. Pracę w telewizji rozpoczęła się od prowadzenia wraz z Jurkiem Owsiakiem programu młodzieżowego Róbta, co chceta!. Następnie prowadziła pierwsze finały Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy oraz wiele imprez i programów rozrywkowych. Do września 2006 była gospodynią porannego magazynu Pytanie na śniadanie. Krótko po jej przejściu do Polsatu zaczęły się zdjęcia do drugiej edycji teleturnieju dla gimnazjalistów Eureko, ja to wiem! którego została prowadzącą. Agata Młynarska w 2007 prowadziła w Polsacie Dzień Kangura, który był na licencji hiszpańskiego Un kangurro muy famoso. W programie goście występowali w roli nianiek w wielodzietnych rodzinach. Obecnie prowadzi teleturniej Eureko, ja to wiem! w TV4. Od 21 marca 2010 roku w telewizji Polsat prowadzi wraz z Krzysztofem Ibiszem show pt. On i Ona.

Występuje tez w filmach:

1978-1980 – Rodzina Leśniewskich (jako Agnieszka Leśniewska)
1998 – Złotopolscy (jako Agata Młynarska)
1999 – Badziewiakowie
2000 – Wielkie rzeczy: Gra (jako dziennikarka)
2000 – Klasa na obcasach (jako dziennikarka)
2003 – M jak miłość (jako dziennikarka)
2006 – Egzamin z życia (jako Agata Młynarska)
2007 – Świat według Kiepskich (jako redaktorka)

Wartość dojrzałości leży w świadomości siebie, w hierarchii wartości, pragnień i działań, niosących spełnienie i poczucie, że jest się wobec siebie i świata w porządku. Wszystkie nasze przedsięwzięcia muszą mieć ideę, gdyż to ona wynosi nasze działania, przydaje im rangi. Idea utrzymuje w pionie nasze człowieczeństwo, pozwala wspiąć się na wyższy poziom. Broni naszego wizerunku, udowadnia, że wartości są ponadczasowe.

Nie ma żadnych barier na drodze do samorealizacji. Niezależnie od obowiązujących trendów zawsze można być na topie, robiąc coś satysfakcjonującego i pożytecznego zarazem. Jeżeli praca, którą się pasjonujesz, w którą wkładasz siebie, okazuje się potrzebna innym, wówczas jesteś skazana na sukces. Musisz mieć marzenia, ambicję, samozaparcie, dyscyplinę wewnętrzną, wówczas spełnienie i niezależność przyjdą same.

W samorealizacji ważna jest pozytywna energia. Musimy wierzyć, że jesteśmy odpowiedzialni za swoje życie i od nas zależy, ile chcemy, wiemy, umiemy, jak wyglądamy i  co robimy. Zamierzenia nawet najśmielsze, uda się zrealizować, jeśli poprawimy samoocenę. Niskie poczucie własnej wartości to problem powszechny. Im wcześniej uda nam się je wzmocnić, tym dla nas lepiej – wówczas sami z sobą poczujemy się dobrze, a wszystko, co zaplanujemy, się uda.  Energię do samorealizacji trzeba czerpać zewsząd. Każda sytuacja może być bodźcem do działań w pożądanym kierunku. Za trudne chwile trzeba dziękować Bogu, bo choć często wpędzają nas w rozpacz, w istocie rozwijają naszą świadomość i motywują do walki o siebie.  Im więcej trudności, tym większa siła i mądrość. I dojrzałość, której należy się ogromny szacunek, gdyż bez niej nie dokonałyby się rzeczy ważne i piękne.

Teresa Rosati – żona Dariusza, byłego ministra spraw zagranicznych i matka aktorki Weroniki – przyjechała do Płocka na zaproszenie stowarzyszenia Czas Kobiety. Wieczorne spotkanie z nią w Muzeum Mazowieckim odbyło się w ramach projektu „Inspiracje”, dofinansowanego przez Urząd Miasta. Tłumnie przyszły głównie panie, było też kilku mężczyzn. Teresa Rosati – skromnie ubrana w czarne spodnie i żakiet typu tunika – odkrywała przed wszystkimi świat własnej pasji.

Teresa jak my, a z Polski

- Moda fascynowała mnie od zawsze, już jako 12-letnia dziewczynka uwielbiałam tkaniny, kroje, lubiłam coś szyć i przerabiać – zaczęła opowieść. I podkreślała, że może by nie odkryła w sobie tej pasji, gdyby w szkole, najpierw podstawowej, a potem w liceum dla dziewcząt, nie było lekcji robót ręcznych, na których uczono ją szycia, robienia wykrojów. Czasy były przaśne, ale za to było dużo sklepów z tkaninami. Szyła więc dla siebie ubrania, czasem przerabiała coś z szafy mamy. Na studiach wyróżniała się strojami. – Potem usłyszałam taką uwagę: „Ta Rosati zawsze ubierała się w Peweksach” – opowiadała. – To był dla mnie ogromny komplement.

Studiowała handel zagraniczny na SGPiS, bo miała łatwość uczenia się języków. Wtedy uważała, że jej zainteresowania są czymś naturalnym dla każdej dziewczyny, a nie sposobem na życie. Potem, już jako pani Rosati, weszła w świat dyplomacji. Poznawała rządzących całego świata, zasady etykiety. – Bywało, że np. Australijka komentowała w rozmowie z Japonką: „Zobacz, ta Teresa wygląda zupełnie jak my, a jest z Polski!”. Kiedy Dariusz Rosati przestał być ministrem i zaczęli prowadzić bardziej usystematyzowane życie, pani Teresa zaczęła się zastanawiać, czym ona sama ma się zająć. – I wtedy mąż powiedział: „Rób to, co jest twoją pasją, zajmij się modą” – mówiła płocczankom, jak zaczęła się jej światowa kariera.

Polki OK, Polacy – niespecjalnie

Płocczanki pytały, czy w świecie mody liczy się ulica warszawska. Oczywiście! Według Teresy Rosati Polki ubierają się bardzo dobrze, z jej obserwacji wynika też, że na przestrzeni lat niknie różnica między Polką ze stołecznej ulicy a tą z mniejszego miasta czy choćby wiejskiej uliczki. – Co ciekawe – mówiła projektantka – zmieniło się podejście do swojego wyglądu pań w wieku średnim i starszym. Kiedyś uważały, że już nie muszą być modne, starać się, a teraz są atrakcyjne i zadbane.

- A może pani podpowie, jak sobie poradzić z wyjątkowo krnąbrnym mężem… – spytała jedna z kobiet głosem, w którym irytacja mieszała się ze zniechęceniem.

- Cierpliwością, bardzo dużą cierpliwością – odparła Rosati. – To niestety może trwać bardzo długo, nawet kilka lat.

Ale widzi światełko w tunelu, bo dla panów jest coraz więcej frapujących modowych propozycji. Przy okazji zdradziła, że jej mąż jest fanem Wólczanki.

Inna płocczanka: – Wiele lat byłam w Anglii, pracowałam jako tłumaczka. I niestety rodacy nie prezentują się dobrze. I to zarówno w kwestii ubrania, jak i higieny.

Gość tylko westchnął: – To prawda, niestety. Nieraz z Weroniką idziemy gdzieś w Stanach ulicą i typujemy: „O! to jest Polak”. I okazuje się, że mamy rację. Poznajemy ich po brudnych butach i spodniach w harmonijkę.

Jak na jaką okazję?

Rosati uczula, że należy ubierać się stosownie do okazji. Jeśli mamy zaproszenie na spotkanie biznesowe, lunch, koktajl, nie wypada pokazać się na nim w sweterku czy stroju balowym. Jej dobra rada dla zapraszających – należy podać w zaproszeniu rodzaj obowiązującego stroju. Np. „obowiązują stroje koktajlowe”. Czyli co? – Może to być mała czarna, ale także mała czerwona lub mała kremowa – tłumaczyła projektantka. – Tak warto się ubierać także na przyjęcie imieninowe czy np. na wieczór wigilijny.

Do pracy w urzędach, kancelariach itp. panie nie powinny raczej wkładać sweterków, pożądany dla nich strój to żakiety w stonowanych barwach. – To zasada dla wszystkich kobiet – mówiła Teresa Rosati. – Pamiętam, jak głupio się poczułam, kiedy w jednej z kancelarii prawnych powitała mnie sekretarka w bluzce kończącej się zaraz pod biustem… A za chwilę wyszła jej szefowa w bardzo eleganckim kostiumie.

W tym wszystkim jest jedna podstawowa zasada – kiedy już wystroimy się w stosowną np. małą czarną, nie wystarczy zobaczyć się w lustrze z przodu i poczuć zadowolenie. Warto obejrzeć się z każdej strony. – Nieżyjący już aktor Krzysztof Kolberger, który też zajmował się modą i ze znajomym wypuścił nawet jedną swoją kolekcję, opowiadał mi o pokazie w teatrze – przytoczyła anegdotę. – Na wybieg wyszły wszystkie aktorki Teatru Narodowego. Wśród nich ta, w której Kolberger podkochiwał się od zawsze. Opowiadał: „Kiedy ją zobaczyłem w tej małej czarnej, którą prezentowała… od razu się odkochałem!”.

Kilka dobrych rad:

„Gazeta” poprosiła Teresę Rosati o wskazanie, co jest zdecydowanie niemodne i o kilka rad, jak się dobrze ubierać. – Trudno być tak zupełnie niemodnym – odpowiedziała projektantka – bo moda ma tak wiele trendów, że zawsze w którymś się zmieścimy. Jednak udało się znaleźć to, co jest zdecydowanie passe: – – – bardzo spiczaste buty z noskami, które aż się zawijają; – – – dziwaczne pierzaste kokardy we włosach dojrzałej kobiety; – – – markowe rzeczy z wielkimi nazwami firmy, np. ogromne Versace na torebce (dotyczy to także strojów sportowych); – – – wszelkie duże jaskrawe aplikacje, np. złote czy purpurowe, brokatowe.

A oto czym się kierować przy doborze stroju: – – – dopasowywać go zawsze do swojej osobowości, figury i okoliczności; – – – nie ubierać się na siłę w coś tylko dlatego, że jest modne, nawiązywać do trendów, ale szukać dobrych związków między „starym” a „nowym”; – – – być pół kroku za aktualnymi trendami; – – – nie przesadzać w dekoltach, rozcięciach i przezroczystościach.

źródło:

Anna Lewandowska, Gazeta.pl, 2011-21-10

Sama Teresa Rosati jest absolwentką warszawskiej SGPiS (dziś to Szkoła Główna Handlowa), na której ukończyła handel zagraniczny. Jako projektantka mody zadebiutowała w 1988 r.; w warszawskiej Zachęcie pokazała swoją kolekcję i od razu odniosła wielka sukces. Specjalizuje się w kreacjach koktajlowych, wieczorowych i ślubnych. Stawia na tkaniny eleganckie i bardzo kobiece. Bardzo szybko weszła do kręgu najlepszych polskich projektantów mody. Za swoje kolekcje dostała bardzo dużo prestiżowych wyróżnień, wielokrotnie znajdowała też miejsce wśród 50 najbardziej wpływowych kobiet w kraju. W 2000 r. czytelniczki czasopisma „Pani” wybrały ją do grona stu najwybitniejszych Polek.
Teresa Rosati znana jest również za granicą, gdzie także odnosi sukcesy. Pokazy mody jej autorstwa są transmitowane przez najbardziej docenianą w branży międzynarodową telewizję FashionTV, ale także przez NBC News. Ze swoimi pokazami gościła m.in. na festiwalu filmowym w Cannes, była gościem specjalnym na gali w Mediolanie. W zaprojektowane przez nią stroje ubierają się Jolanta Kwaśniewska, dziennikarka Anita Werner, aktorka Katarzyna Skrzynecka i gwiazda popkultury Doda.

Jak widać z powyższego skróconego opisu – spotkanie z Teresą Rosati to nie lada gratka dla płocczanek.

- Z panią Rosati umówiłyśmy się na to spotkanie na ostatnim Kongresie Kobiet – mówi Urszula Bereszczyńska ze stowarzyszenia Czas Kobiety. – Po pierwsze jest ona doskonałym przykładem na to, że kobiety mogą zrobić karierę. Po drugie – panie, dążąc do uzyskania pełni swoich praw, nie zatracają pierwiastka kobiecości, lubią się dobrze ubierać, wyglądać, poczuć damami w każdym calu. Pani Teresa chętnie przyjęła nasze zaproszenie. Zapraszamy na spotkanie z nią wszystkie płocczanki.

Spotkanie z Teresą Rosati w Muzeum Mazowieckim rozpocznie się o godz. 17.

źródło:

Anna Lewandowska, Gazeta.pl, 2011- 19-10